Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Ιούλιος

Ξέρεις, παράτησα την εξεταστική.
Δεν το λέω, γενικά, αλλά στην πραγματικότητα αυτό έχω κάνει.
Νιώθω όμορφα να κάνω όλα τα υπόλοιπα που δεν εκανα τοσο καιρό.
Ήρθε καιρός να αρχίσω να τα κάνω. Πριν αρχίσω να τα χάνω.
Ήρθε καιρός για λίγο αυθορμητισμό.

Ξέρεις, σήμερα άρχισα να παίρνω β-αποκλειστές.
Είναι ένα φάρμακο που μπλοκάρει κάτι υποδοχείς αδρεναλίνης.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ καμιά φορά.
Νιώθω την καρδιά μου να σκληραίνει στην προσπάθειά της να μη σταματήσει να λειτουργεί.
Και δεν είναι ωραίο συναίσθημα.
Η μαλακία είναι ότι αν δεν έκανα τόσο σκληρή για κείνη ζωή,
ίσως θα είχα γλιτώσει λίγο ακόμα μυ.


Ξέρεις, δεν ανυπομονώ να φύγω.
Καιρός για λίγη ελευθερία.
Καιρός για λίγη αηδιαστική και αγενέστατη ειλικρίνια.
Καιρός να διαβασω βιβλία κι άρθρα και να πω στους φίλους μου όσα σκέφτηκα ποτέ για κεινους. Και να δω ταινίες και ντοκυμαντέρ.

Εσένα όμως ανυπομονώ να σε δω, ξερεις.
Μόλις πατήσεις σ' εκείνο το νησί, θα σε περιμένω.
Άλλωστε ξέρεις πού μπορείς να με βρεις.
Πρώτα εμένα θέλω να 'ρθεις να δεις.
Θα χαρώ πολύ.
Μη διστάζεις.
 Έλα. Καιρός για λίγη ελευθερία.